Gedichtenwedstrijd 2017

De eerste gedichtenwedstrijd werd in 2017 georganiseerd door Mayke Muller van Down & Beautiful in samenwerking met Ada Kaspersma van BeBalancedBeads en Nicolle Frenay van nicOils.

De winnares van de eerste prijs was Corine van Diepen Janssen. Haar gedicht.

Jij ziet een beperking

Ik zie een prachtig kind

Jij voelt medelijden

Ik voel mij bemind

Jij blijft maar staren

Ik kijk vol bewondering

Jij zult nooit begrijpen

Hoe mijn hart huilt en zingt …

 

De winnares van de tweede prijs was de juf van Jip. Het gedicht was ingediend door de moeder Angela Mulder-Verbeet.

Waarom ik niet wil
Kijken
Naar wat er niet
Zou kunnen
Omdat ik juist jou
De wereld wil gunnen
Want die gun je ons ook
Met je stralende lach
En voelsprieten als weinige anderen
Daarom zou ik nooit
Nee nooit
Dat gemiste chromosoom
Ook maar ooit
Willen veranderen
Of jou willen missen
Omdat ik keer op keer
Zoveel van je leer
Over puur
Over blijdschap
Over dankbaar
En doorgaan
Over vreugde delen
Trouw
En vooral overgave
Niet gevangen
In regels
Niet verstrikt
In welles nietes
Of domme discussies
Jij stort je in de wereld
Jij stort je in de mensen
Jij ziet vooral het mooie
Enkel kleuren
Zonder zwart
Enkel
Onvoorwaardelijke liefde
Geen ellende
In die aardse dolle bende
En als je boos bent
Ben je boos
En als je blij bent
Ben je blij
Niks zit daar ook tussen
Een wereld zonder
Mensen zoals jij
Zonder jou
Mijn god ik moet er niet aan denken
Laat de puurheid overwinnen
Laat de wereld eens beginnen
In te zien dat
Leven min één chromosoom
Beter is dan
Leven in een kleurloze
Vreugdeloze wereld
Want jij laat mij zien
Dat die wereld vaak
Veel beperkter is
Dan jij
Die vol zit
Met talenten
En meer ziet en voelt
Dan menig vertroebelde blik
Verschuil je niet
En laat je niet verbannen
maar laat je zien!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Onze Jip
Mijn
Lieve hippe kip………………………….

De winnares van de derde prijs was Terry Petersen. Haar gedicht.

TO ELLA:

WHAT I WISH I COULD TELL YOU
My Dear Ella,
You lead our make-believe time

as we make a blue birthday cake for cow

and scoop chocolate ice cream for rabbit.

The birthday song needs only happy and birthday,

repeated with fervor, sung with heart.
I’ve often wondered if your tripled

twenty-first chromosome holds unique gifts,

including a sixth sense, compassion.
I recall a day before you learned to walk,

when you scooted freestyle along the floor.

A movie on television showed a violent scene,

reminiscent of an old crime,

different victim—me. I gasped.
You climbed into my lap

and blocked my view of terror.

Too young for words, your eyes said

what you could not. Don’t look at the screen.

Look at me.
Then, the past faded into

the beauty of your presence,

a reality lost to those who have not yet seen

more than a slant to your eyes and

delays in your motor skills.
Now, my attention returns to cow,

rabbit, snowman, and dog,

unequal in size, shape, and fabric,

equal in importance.
Today we pretend. The ordinary

opens to show the extraordinary,

above, below, and beyond

the surface of each moment.
My youngest granddaughter,

watching you be you

makes me a better person.

Love,

Grandma