De eerste keer

In de ochtend komt vaak een grote vuilniswagen toeterend de straat in rijden. De kindjes bij speciaal onderwijs glunderen en schaterlachend rennen ze naar de plek van bestemming.

Daenan rent ook mee en zegt tegen de meneer die de grote blauwe papierbak gaat legen ‘kijk ik heb nieuwe schoenen!’

Dit is het welkom wat deze mannen elke keer krijgen. Alsof het de eerste keer is dat de kindjes deze werknemers van de gemeente begroeten. fantastisch! En al toeterend rijden de mannen weer weg.

Dat neem ik mee als een lichtpuntje in deze dag. Alles bekijken alsof het de eerste keer is, door de aandacht te geven die het werk verdient, of je collega, of je familie enzovoort. Hoe houdt je dat vast?

Daenan helpt mij in ieder geval met niet zo vaak druk te maken. Ja, hij ziet vaak nog geen oorzaak en gevolg en dat betekend niet dat er altijd iets ergs hoeft te gebeuren.

Maar ook mijn jongste zoon Colin dacht gistermiddag dat hij echt superkrachten had en door de muur kon lopen 😉 en tja deze muur ging ook niet even opzij.

Moet je dan altijd nadenken over wat je doet? Of kan je net als een kind altijd vrij zijn en door het leven vliegen als je eigen superheld en die van mama natuurlijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s