Blog nr. 11 – De Metro

Ik hoorde Nederlandse muziek uit de speakers komen en ik dacht: Wow wat een pluspunt dat de metro muziek afspeelt voor de reizigers. Totdat ik mij omdraaide en ik twee prachtige blauwe ogen keek. Hij haalde een hand door zijn blonde haren. Zijn glimlach was zoals een schitterende ster in de dag. Het betoverende liedje wat ik hoorde, kwam uit de speakers van zijn telefoon.
De jongeman gaf mij twee keer een box door met zijn vuist mijn vuist aan te raken. ‘Moet je hier uit?’ vroeg ik. Graag had ik dit contact langer gehad. Hij mompelde iets wat ik niet helemaal kon verstaan. Zo jammer dat ik na twee haltes uit moest stappen om mijn trein te halen. Ik was al te laat. Met die wetenschap had ik wel even met hem mee kunnen reizen. Hoe oud zou deze jong volwassen man zijn?

Op het station was ik nog aan het nagenieten en ik moest denken aan mijn oudste zoon Daenan. Het luisteren gaat steeds beter sinds hij op school zit. Tuurlijk blijft het nog een uitdaging omdat hij het leuk vindt om weg te lopen met een grote grijns op zijn gezicht. Hij ziet het als verstoppertje spelen en ziet geen gevaar. Toch heeft Daenan al veel avonturen meegemaakt met zijn klas. Hij reageert goed op het groepsgevoel. Hij wil er ook bij horen en hij hoort erbij. Als zijn vriendje netjes in de rij loopt, dan doet Daenan dit ook. Als een ander in eens weg rent, doet Daenan dat na. Hij ziet nog geen verschil in goed en fout en vindt alles leuk.
In bijna een jaar tijd, heeft Daenan al heel veel vriendjes en vriendinnetjes. Ik kan daar echt van genieten als hij roept ‘Hey’ en twee meiden hem de nek om vliegen.

In Almere-Poort in de Albert Heijn, stond ik achter een jongeman. Hij had een aantal boodschappen gedaan en was netjes het geld aan het tellen om te betalen. Wow, schoot door mijn hoofd. Wat knap! Hoe zelfstandig. Wat fijn. De jongen was ondertussen aan het flirten met de caissière die daar ontvankelijk was. Dat begreep ik wel hoor, met zijn Johnny Depp look en reebruine ogen.

Je bent nog maar vijf jaar en als moeder en vader hoop je altijd het beste voor je kinderen. Zou jij later ook bij een Brownies en Downies kunnen werken en met je eigen geld boodschappen doen. Of in de metro reizen <3. De tijd zal het uitwijzen. Wij hebben al het vertrouwen in onze zoon dat hij zijn dromen kan waarmaken en kan doen wat hij later leuk vindt.

IMGP6922

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s